ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΜΑΣ

Είναι γνωστό πως οι κομμουνιστές της Κύπρου ήταν πάντα πολέμιοι του Ελληνισμού . Αντιδρούσαν σε οτιδήποτε αποδείκνυε και προωθούσε την Ελληνικότητα της Κύπρου ενώ παράλληλα καλλιεργούσαν την λεγόμενη κυπριακή συνείδηση .
Στις μέρες μας , κυβερνούν την Κύπρο ! Αυτό τους δίνει την δυνατότητα να κάνουν πραγματικότητα τα δόλια σχέδιά τους .
Στο στόχαστρο του Υπουργείου Παιδείας βρίσκεται η Ελληνική νεολαία της Κύπρου που πάντοτε τροφοδοτούσε με αγωνιστές το Έθνος . Να μην ξεχνούμε την προσφορά της στον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. και το ότι πρώτα στην Μεγαλόνησο δημιουργήθηκε η μαθητική παράταξη της Εθνικής Φωνής Ελληνόψυχων Νέων .
Συγκεκριμένα , στις 27 Αυγούστου ,ο Υπουργός Παιδείας έστειλε εγκύκλιο στους διευθυντές της Τεχνικής , Μέσης και Δημοτικής Εκπαίδευσης όχι βέβαια γιά το πως να ενδυναμώσουν το αγωνιστικό φρόνημα των μαθητών και μαθητριών τους , ούτε βέβαια γιά την λαμπρή Ελληνική ιστορία ή έστω γιά τον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. , αλλά υπέρ της ...κουλτούρας συμβίωσης με τους τουρκοκυπρίους !
Με την εγκύκλιο, το Υπουργείο Παιδείας καλεί τους εκπαιδευτικούς στις πιο κάτω δραστηριότητες:

1. Ενδοσχολικές Δραστηριότητες:
* Ανάληψη εργασιών στα πλαίσια των μαθημάτων που να αναφέρονται σε θέματα όπως κοινή συμβίωση, επιτεύγματα, κοινοί αγώνες, επαγγέλματα, αρχιτεκτονική - κατοικία, διατροφικές συνήθειες, μουσική, χορός, ελεύθερος χρόνος, παιχνίδια, τρόποι διασκέδασης κ.ά., που να αγγίζουν και τις δύο κοινότητες.
* Ανάληψη εργασιών που να έχουν σχέση με το μέλλον, όπως πιθανές δυσκολίες συμβίωσης και πώς θα αντιμετωπιστούν.
* Ανάληψη εξειδικευμένων εργασιών από μαθητές των Λυκείων που διδάσκονται την τουρκική γλώσσα, σχετικά με τη σύγκριση των δύο γλωσσών, την αλληλεπίδρασή τους, κτλ.
* Δημιουργία Ομίλου Δραστηριοτήτων, που θα προωθεί την ειρηνική συνύπαρξη, τον αμοιβαίο σεβασμό και τη συνεργασία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
*Διοργάνωση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων ή εκθέσεων δικοινοτικού περιεχομένου, όπου κάθε ομάδα ή κοινότητα μπορεί να προβάλει τη δική της κουλτούρα, καθώς και στοιχεία από την κοινή μας πολιτιστική κληρονομιά (χορός, μουσική, θέατρο, ζωγραφική, τραγούδι).
* Διοργάνωση διαγωνισμών (π.χ. εκθέσεις ιδεών, τέχνης, φωτογραφίας) σχετικά με τις επαφές των δύο κοινοτήτων.
2. Διδακτική Πράξη:
*Διδασκαλία τουρκοκυπριακών λογοτεχνικών και άλλων κειμένων, που προάγουν την καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων στα πλαίσια των δράσεων των ομίλων, της βιβλιοθήκης, κτλ.
Ένταξη έργων Τουρκοκύπριων λογοτεχνών ως παράλληλα κείμενα.
3. Εξωσχολικές δραστηριότητες με εμπλοκή εκπαιδευτικών και μαθητών:
* Διοργάνωση μαθητικών συνεδρίων με περιεχόμενο που θα προωθεί το πνεύμα της ειρηνικής συνύπαρξης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων (είτε σε σχολεία, είτε σε διάφορα σημεία επαφής, όπως το Λήδρα Πάλας και η Πύλα)
* Διοργάνωση κοινών προγραμμάτων επιμόρφωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών, και γενικότερα επαφών που να συνεισφέρουν στη δημιουργία κοινών εμπειριών και προσεγγίσεων (είτε σε σχολεία είτε σε διάφορα σημεία επαφής, όπως το Λήδρα Πάλας και η Πύλα).
* Συναντήσεις γνωριμίας εκπαιδευτικών και μαθητών (αθλητικές ημερίδες, συμμετοχή σε κοινά συνέδρια και σεμινάρια στην Κύπρο και το εξωτερικό, συμμετοχή σε σχολικές εκδηλώσεις, κτλ.)
* Συμμετοχή εκπροσώπων των δύο κοινοτήτων σε ευρωπαϊκές δράσεις και προγράμματα.
* Δημοσιεύσεις σε μαθητικά έντυπα
Η ενέργεια αυτή του απροκάλυπτα πλέον μισέλληνος υπουργού Ανδρέα Δημητρίου ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στον εκπαιδευτικό κόσμο .
Η Πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ Ελένη Σεμελίδου ανέφερε ότι η Οργάνωση αναμένει διευκρινίσεις για το όλο θέμα από τον ίδιο τον Υπουργό. Τόνισε επίσης ότι η εισβολή είναι γεγονός που έχει καταγραφεί στην ιστορία και τα κατεχόμενά μας εδάφη υπάρχουν .
Ο εκπαιδευτικός Γεώργιος Σέρτης, δήλωσε στο «Ράδιο Πρώτο» ότι ο Υπουργός Παιδείας εκτός από το ότι αγνοεί την πρόσφατη ιστορία της Κύπρου, «παίρνει τις εισηγήσεις του Γραφείου Παιδείας του ΑΚΕΛ και τις εμφανίζει ως υπουργικές εγκυκλίους». Ο κ. Σέρτης μίλησε για το μοναδικό Υπουργό Παιδείας, που εφαρμόζει κομματική πολιτική και ούτε καν προεκλογικό πρόγραμμα Κυβέρνησης.
Αναρωτήθηκε επίσης «εάν οι εκπαιδευτικοί της Κύπρου, που κατάφεραν τόσα χρόνια να κρατήσουν την Εκπαίδευση του τόπου στο "Δεν Ξεχνώ" και στη μνήμη των κατεχομένων, συζητούν τώρα τέτοιες εγκυκλίους και μάλιστα χωρίς να δώσουν οι ίδιοι την κατεύθυνση στον Υπουργό, τότε ποιοι είναι αυτοί που θα πρέπει να αντιδράσουν;».
Ο Πρόεδρος της «Αλλαγής» Δημήτρης Ταλιαδώρος ανέφερε ότι πριν από την έκδοση της συγκεκριμένης εγκυκλίου, ο κ. Δημητρίου όφειλε πρώτα να εξασφαλίσει την ελεύθερη εκπαίδευση των παιδιών στο Ριζοκάρπασο, καθότι τα βιβλία που το Υπουργείο αποστέλλει ελέγχονται από το κατοχικό καθεστώς και πολλές φορές λογοκρίνονται. Επίσης, ο κ. Ταλιαδώρος είπε ότι η ελληνική παιδεία στην Κύπρο δεν υπήρξε ποτέ σοβινιστική και δεν καλλιέργησε μένος για κανέναν.
Την προσπάθεια άλωσης της Ελληνικής συνειδήσεως των μαθητών μας , κατακεραυνώνουν έγκριτοι δημοσιογράφοι όπως ο Σάββας Ιακωβίδης του οποίου το άρθρο στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ με τίτλο << Τα παιδιά μας δεν θα καταντήσουν ΕΔΟΝόπουλα >> παραθέτουμε αυτούσιο :

ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ
TΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ
« Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ παιδεία μας δεν μπορεί να μετατρέπεται σε κομματικό παίγνιο. Ο Υπουργός Παιδείας, παραγνωρίζοντας πλήρως την ιστορία της, επιχειρεί να βάλει το αμάξι μιας κομματικά κατευθυνόμενης επαναπροσέγγισης μπροστά από τα άλογα της άρσης, πρώτα, της τουρκικής κατοχής. Με εγκύκλιό του προς τους εκπαιδευτικούς εξηγεί πως πρώτος στόχος της χρονιάς είναι η καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με στόχο την απαλλαγή από την κατοχή και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας. Πρόκειται για απίστευτο άλμα παραλογισμού. Αυτά θα καταργήσουν την κατοχή και θα επανενώσουν την πατρίδα μας; Μα, δεν είναι ο Πρόεδρος Χριστόφιας που, μόλις χθες, συναντήθηκε ξανά με τον κατοχικό Ταλάτ για να λύσουν το Κυπριακό, με στόχο την απαλλαγή της Κύπρου από τον Αττίλα; Με απλά λόγια, για να μη νομίζει ούτε ο Υπουργός ούτε κανείς άλλος ότι μπορούν να εκλαμβάνουν τους πολίτες ως εσμό ηλιθίων: Η πολιτική και οι πολιτικοί θα λύσουν -αν το λύσουν...- το Κυπριακό, όχι οι εκπαιδευτικοί, όχι οι μαθητές.
Επειδή η απόφαση του Υπουργού όζει ΑΚΕΛικής υποβολής, ερωτάται: Θα κομματικοποιήσει την παιδεία; Θα κτίσει τη νέα γενιά και τη νέα φουρνιά ΕΔΟΝόπουλων; Τι διημείφθη στις ομάδες εργασίας για το θέμα της παιδείας; Αν υπήρξε συμφωνία, αυτή πρέπει να επικυρωθεί από τους Χριστόφια - Ταλάτ. Και να ενημερωθεί επίσημα ο κυπριακός λαός αν την εγκρίνει, στα πλαίσια μιας συνολικής λύσης. Άρα, γιατί ο Υπουργός Παιδείας προτρέχει; Αν δεν υπήρξε συμφωνία, τότε γιατί αποφασίζει μονόδρομα να υιοθετήσει μια κομματική πολιτική, χωρίς ανταπόδοση και χωρίς αμοιβαιότητα από την τουρκική πλευρά; Έχουμε την εντύπωση πως ο Υπουργός δεν συνειδητοποιεί τα ολέθρια αποτελέσματα αυτής της βεβιασμένης και αστόχαστης πολιτικής. Οι εκπαιδευτικοί, θα συζητούν ή όχι για την τουρκική κατοχή; Θα επισημαίνουν τους φοβερούς κινδύνους από τον εποικισμό; Θα μιλούν στους μαθητές για τις τρομακτικές καταστροφές, που οι Τούρκοι προκάλεσαν στην πολιτιστική μας κληρονομιά; Ή το απαγορεύουν οι... «7 σοφοί»;
Θα τους πουν για τις 550 εκκλησιές μας, που οι Τούρκοι μετέτρεψαν σε στάβλους, αποθήκες, δισκοθήκες, μπαρ; Θα μιλούν για τους εγκλωβισμένους μαθητές στην Καρπασία; Προχθές, ο βουλευτής της ΕΔΕΚ, Γ. Βαρνάβα, κατήγγειλε πως οι κατοχικές αρχές εμποδίζουν την επάνδρωση του δημοτικού και του γυμνασίου Ριζοκαρπάσου. Οι εκπαιδευτικοί θα εξηγούν γιατί οι εγκλωβισμένοι μαθητές έχουν λειψά βιβλία, επειδή οι κατοχικές αρχές σκίζουν ολόκληρες σελίδες από αυτά; Τι να πουν στους μαθητές τους για το «δεν ξεχνώ»; Να το... ξεχάσουν; Πώς να δικαιολογηθούν για το «γνωρίζω και δεν ξεχνώ»; Ούτε να γνωρίσουν ούτε να θυμούνται; Και καλά, οι μαθητές μας να γνωρίσουν σοβαρούς Τ/κ συγγραφείς. Τα Τ/κυπριόπουλα, όμως, θα μάθουν, π.χ., για τον Μόντη, που καλεί τον Γερο-Πενταδάκτυλο να αποσείσει τους κατακτητές; Ή μήπως ο Μόντης είναι... άθλιος εθνικιστής; Πού είναι η αμοιβαιότητα προσπαθειών και δράσεων;
Η ελληνική παιδεία είναι ανθρωπιστική και οικουμενική. Δεν είναι ούτε ρατσιστική ούτε εθνικιστική. Είναι φανερό πως, υπήκων σε καθαρά ΑΚΕΛικές εντολές, ο Υπουργός κομματικοποιεί την παιδεία, αποθωρακίζει τα παιδιά μας από στοιχειώδεις αρχές και αρετές, στομώνει τις εθνικές και ιστορικές αντιστάσεις τους και ετοιμάζει τα νέα ΕΔΟΝόπουλα, στο όνομα μιας μονόδρομης ειρηνικής συμβίωσης και ενός μονόπλευρου σεβασμού. Οι εκπαιδευτικοί θα σιωπήσουν; Θα συνεργήσουν στην κομματικοποίηση της παιδείας και στην εθνική αποστράτευση των παιδιών μας; Οι γονείς θα παρακολουθούν απαθώς την αρξάμενη λαίλαπα;»
Είναι φανερό πως ο Ελληνισμός της Κύπρου μπαίνει σε μεγάλες περιπέτειες αφού εκτός από τους εξωτερικούς εχθρούς υπάρχει και ο Δούρειος Ιππος της διακυβέρνησης του ΑΚΕΛ.

Η νεολαία της Κύπρου και οι Έλληνες το γένος εκπαιδευτικοί μας ,καλούνται σε αγώνα αντίστασης και ανυπακοής στα σχέδια αφελληνισμού της Μεγαλονήσου .

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ Τ/Κ

Γιά άλλη μία φορά οι τουρκοκύπριοι έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο. Αρνήθηκαν την διέλευση Ελλήνων προσκυνητών στην εκκλησία του Αγίου Μάμαντος στην Μόρφου διά μέσου του οδοφράγματος του Λιμνίτη .
Η απαγόρευση αυτή τορπιλίζει τις συνομιλίες του Χριστόφια με τον Ταλάτ στις 3 Σεπτεμβρίου.
Να σημειωθεί πως στις 8 Αυγούστου η Ελληνική πλευρά επέτρεψε στους τ/κ να περάσουν διά μέσου του Λιμνίτη στον τουρκικό θύλακα των Κοκκίνων γιά να εορτάσουν την σφαγή των Ελλήνων την περίοδο 1963-64 !
Δίκαια τότε οι κάτοικοι του Πύργου Τηλλυρίας προσπάθησαν να διαμαρτυρηθούν γιά την διέλευση των βαρβάρων από τα εδάφη τους. Όμως οι πιέσεις του κρατικού μηχανισμού και η επιστράτευση του Μητροπολίτη Κύκκου , Νικηφόρου , ότι με τις όποιες δυναμικές αντιδράσεις θα τορπιλλίζονταν το ..καλό κλίμα ε/κ και τ/κ , οδήγησαν στις χαλαρές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας , με πανό στα τουρκικά περί φιλίας και συναδέλφωσης !
Δυστυχώς οι αγαθές προθέσεις των Ελληνοκυπρίων δεν φαίνεται να συγκίνησαν τους τουρκοκύπριους , ούτε βέβαια τα συνθήματα στα τουρκικά , με αποτέλεσμα να αρνηθούν να διευκολύνουν τους χριστιανούς προσκυνητές .
Με ποιούς << συμπατριώτες >> του λοιπόν , συνομιλεί ο επικίνδυνος γιά το Έθνος , Χριστόφιας ; Πού είδε την αγαστή συνεργασία και το συνεταιρικό κράτος ;
Απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δίνει ο κοινοτάρχης των τ/κ , Μεχμέτ Αλή Ταλάτ :
<< Κανένας λαός δεν επιτρέπεται να είναι υποχρεωμένος να ζει υπό το ζυγό άλλης χώρας και για το λόγο αυτό σέβομαι τη βούληση των λαών της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας και τους κατανοώ, επειδή παρόμοιες καταστάσεις έζησαν και οι Τουρκοκύπριοι >>.

ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΙΤΣΙ ΔΟΘΗΚΕ Η ΛΥΣΗ...

Από την εφημερίδα << ΣΤΟΧΟΣ >>


H πρώτη φάση της επιχείρησης, ο «Πυρσός A'», άρχισε τη νύχτα 2 προς 3 Αυγούστου 1949 στον Γράμμο και ήταν παραπλανητικού χαρακτήρα αποσκοπώντας να πείσει τις δυνάμεις των κομμουνιστών ότι ήταν η κύρια επίθεση ώστε να τον καθηλώσει στις θέσεις του ή και να παρασύρει άλλες δυνάμεις των "ανταρτών" από το Βίτσι που θα έσπευδαν να βοηθήσουν τους συντρόφους τους. H επιχείρηση ανατέθηκε σε μονάδες του A' Σώματος Στρατού, το οποίο, με δύο μεραρχίες και μία ανεξάρτητη ταξιαρχία υποστηριζόμενες από άλλα τμήματα πεζικού, πυροβολικό, άρματα μάχης και αεροπορία, αντιμετώπισε τις δυνάμεις των ανταρτών, δύο μεραρχίες επίσης, αλλά με μειωμένη σύνθεση, δύο ανεξάρτητες ταξιαρχίες, δεκαέξι πυροβόλα, δύο όλμους και αντιαρματικά και αντιαεροπορικά πυροβόλα.
Η επιχείρηση κράτησε έξι ημέρες και οι κυβερνητικές δυνάμεις όχι μόνο κατόρθωσαν να καθηλώσουν τις δυνάμεις των κομμουνιστών αλλά και κατέλαβαν σημαντικές στρατηγικές θέσεις στον Βορειοανατολικό και στον Νότιο Γράμμο.
Στις 10 Αυγούστου εξαπολύθηκε ο «Πυρσός B'», η κύρια φάση της όλης επιχείρησης, που είχε στόχο να εξοντώσει τις δυνάμεις του ΔΣΕ που βρίσκονταν στο Βίτσι, σε θέσεις εξαιρετικά οχυρές, και την οποία ανέλαβε το B' Σώμα Στρατού.
H μάχη υπήρξε σκληρή και πεισματική και από τις δύο πλευρές, αλλά η υπεροχή του κυβερνητικού στρατού η αρτιότερη εκπαίδευσή του, και ιδιαίτερα των ειδικών δυνάμεων καταδρομών, του εξασφάλισαν τη νίκη. Οι μονάδες του κυβερνητικού στρατού κατέλαβαν τις σημαντικότερες οχυρές θέσεις, κατόρθωσαν να βρεθούν στα νώτα του εχθρού, και στις 16 Αυγούστου το Βίτσι είχε εκκαθαριστεί πλήρως από τους αντάρτες. Το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών τους ωστόσο, υπό το καταιγιστικό πυρ των αντιπάλων τους, κατόρθωσε να διαφύγει. Πρώτος σταθμός του ήταν η μικρή χερσόνησος Πυξός, ανάμεσα στη Μικρή και στη Μεγάλη Πρέσπα. Ούτε εκεί όμως μπόρεσε να μείνει για πολύ λόγω των αεροπορικών επιθέσεων και του κινδύνου απόβασης των κυβερνητικών δυνάμεων. Τελικά οι διασωθέντες του Βίτσι, μέσω Αλβανίας, κατόρθωσαν να φτάσουν στον Γράμμο.
Οι απώλειες σε αυτή τη φάση της επιχείρησης, κατά το ΓΕΣ, ήταν για τον κυβερνητικό στρατό 256 νεκροί αξιωματικοί και στρατιώτες και 1.336 τραυματίες, ενώ για τον ΔΣΕ οι νεκροί ήταν 1.182 και οι αιχμάλωτοι 634. Ακόμη, στα χέρια του κυβερνητικού στρατού έπεσαν 40 πυροβόλα, 33 αντιαρματικά, 16 αντιαεροπορικά, 115 όλμοι και άλλα είδη οπλισμού.
H τρίτη και τελευταία φάση της επιχείρησης, ο «Πυρσός Γ'», που στρεφόταν και αυτή κατά του Γράμμου, όπου τώρα είχαν συγκεντρωθεί όλες οι δυνάμεις του ΔΣΕ, ήταν και η οριστική καταδίκη όσων αιματοκύλισαν την Ελλάδα. Οι προοπτικές για τον ΔΣΕ διαγράφονταν ζοφερές, αλλά οι πορωμένοι κομμουνιστές δεν το έβαζαν κάτω, με τον Ζαχαριάδη να προβαίνει στο ακόλουθο διάγγελμα:
«Ο εχθρός συγκεντρώνεται στο Γράμμο για μια αποφασιστική αναμέτρηση. Στο Γράμμο έχουμε όλες τις δυνατότητες να καταφέρουμε το θανάσιμο πλήγμα στον εχθρό. Εχουμε αρκετές δυνάμεις και μέσα. Πιο πλεονεκτικό έδαφος. Στο Γράμμο απέτυχε πέρσι ο μοναρχοφασισμός. Στο Γράμμο φέτος του καταφέραμε σοβαρό πλήγμα [...]. Στο Γράμμο από τις 2 μέχρι τις 8 Αυγούστου έσπασε τα μούτρα του. Εχουμε και την πείρα του Βίτσι και το σοβαρό μάτωμα που προκαλέσαμε στον εχθρό στο Βίτσι [...]. Εδώ μπορούμε και πρέπει να θάψουμε το μοναρχοφασισμό».
H επίθεση εξαπολύθηκε τα ξημερώματα της 25ης Αυγούστου. Την επομένη κιόλας ημέρα μία μεραρχία του κυβερνητικού στρατού κατόρθωσε να υπερκεράσει τη γραμμή άμυνας του ΔΣΕ και να βρεθεί στα μετόπισθέν του, όπου κατέλαβε την Πόρτα Οσμάν, κύριο σημείο εξόδου των ανταρτών προς την Αλβανία. Απέναντι στον κίνδυνο να αποκλειστεί και η μοναδική απομένουσα δίοδος Μπάρα, και οι δυνάμεις του ΔΣΕ να βρεθούν περικυκλωμένες, το Πολιτικό Γραφείο του KKE τις διέταξε να εκκενώσουν τον Γράμμο και να περάσουν στην Αλβανία. Στις 29 Αυγούστου ο ΔΣΕ είχε εγκαταλείψει το άλλοτε τρομερό οχυρό και ορμητήριό του. Με την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ, την επομένη, ο κυβερνητικός στρατός είχε καθαρίσει τον Γράμμο.

Ο συμπολιτευόμενος ΔΗΣΥ και ποιοι εκβάλλουν «πατριωτικά κοάσματα»

Από την εφημερίδα << ΣΗΜΕΡΙΝΗ >>

ANTΙ-ΣΤΑΣΕΙΣ
TΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ


ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ένα κόμμα εθνικά υγιές, πολιτικά αμιγές και πατριωτικά υψιπετές. Λίγο μετά την τουρκική εισβολή, ιστορικοί ηγέτες σάλπισαν εγερτήριο ανασύνταξης και εθνικής συγκρότησης. Κάλεσαν όλους τους γνήσιους Έλληνες πατριώτες, όπου και αν ανήκαν, να πυκνώσουν και να δυναμώσουν το Δημοκρατικό Συναγερμό. Διασάλπισαν πως «την πατρίδα ουκ ελάττω» παραδώσουν. Διακήρυξαν πως «μητρός τε και πατρός τε και άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον η πατρίς». Και διατράνωσαν πως στόχος ήταν η απαλλαγή του τόπου από τον Αττίλα. Ο ΔΗΣΥ ήταν ένας κόσμος ωραίων ανθρώπων, ανιδιοτελών και πατριωτών. Κόσμημά τους, οι ήρωες και οι αγωνιστές. Αγλάισμά τους, η πατρίδα και η θρησκεία. Και κορωνίδα τους, η Ελλάδα και η αξιοπρέπεια του Ελληνισμού. Πέρασαν τα χρόνια, ο ΔΗΣΥ δοκιμάστηκε στο καμίνι της εξουσίας, διεφθάρη, διέφθειρε και κατερείπωσε αρχές και αξίες, επί των οποίων θεμελιώθηκε και έφτασε στο έσχατο σημείο πολιτικής και κομματικής κατάπτωσης, όταν μερίδα της ηγεσίας του συνήργησε, με εκβιασμούς και εκφοβισμούς, ώστε η συρτοθηλειά του σχεδίου Ανάν να σφίξει γερά γύρω από το λαιμό του κυπριακού Ελληνισμού.
Δεν τα κατάφερε. Αποδοκιμάστηκε, αλλά δεν ορρώδησε. Αυτή η μερίδα της ηγεσίας του ΔΗΣΥ επετέθη σαρωτικά και εκθεμελιωτικά κατά του Τάσσου Παπαδόπουλου και, ω! της κατάντιας του Τάσσου, τον κατηγορούσε πως δεν αξιοποίησε το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν, που εκείνη ψαλμωδούσε και εκείνη επιθυμούσε να επιβληθεί. Μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο, μερίδα της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ξελαρυγγιζόταν καθημερινά και ωρυόταν για τα πάντα: Για το Κυπριακό και τους επικίνδυνους χειρισμούς του Τάσσου ή τη στασιμότητα, που μας οδηγούσε αφεύκτως στη διχοτόμηση. Για τα εσωτερικά ζητήματα. Για την άρνηση του Τάσσου να ενταχθούμε στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Για τη μη αξιοποίηση του παράγοντα της Ευρώπης. Για την κατάντια, δήθεν, της οικονομίας. Ακόμα και για τους λαθρομετανάστες που μας έστελνε πεσκέσι η «φίλη» Συρία φώναζε ο Ν. Αναστασιάδης και οι συν αυτώ. Ο Τάσσος ήταν μία λαίλαπα, γι’ αυτό και έπρεπε να φύγει. Για να έρθει «πρόεδρος λύσης», αρεστός στους ξένους και αποδεκτός από τους Τούρκους.
Και ποιος ήταν αυτός; Μα, ο Δ. Χριστόφιας, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ! Είναι γνωστά τα παιγνίδια σε βάρος του συμπαθούς Γιαννάκη Κασουλίδη, οι υπονομεύσεις και οι διαβολές εναντίον του, όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του. Όπως γνωστές είναι οι θέσεις Αναστασιάδη για τον «ιστορικό συμβιβασμό» ή την «ιστορική υπέρβαση». Όπως είναι γνωστή η έκπληξή του επειδή ο Ι. Κασουλίδης πέρασε στο δεύτερο γύρο με αντίπαλο το Χριστόφια. Ήταν προφανές και στους αόμματους πως ο Ν. Αναστασιάδης θα επιθυμούσε αναμέτρηση Τάσσου-Χριστόφια παρά Κασουλίδη-Χριστόφια, ώστε να γίνει η επιθυμητή «υπέρβαση» του ΔΗΣΥ υπέρ του Χριστόφια. Με τα εντεύθεν παραφερνάλια της εξουσίας... Γιατί τα θυμόμαστε όλα αυτά με πολλή θλίψη και απογοήτευση; Τα θυμόμαστε επειδή την περ. Πέμπτη ένας βουλευτής του ΔΗΣΥ, ο κ. Γ. Κ. Γεωργίου, δημοσίευσε ένα κείμενο στη «Σ», με τίτλο: «ΔΗΣΥ: Πόλος ευρύτερης συσπείρωσης». Αφού ανυμνούσε τον ΔΗΣΥ ως κυρίαρχη δύναμη στο πολιτικό γίγνεσθαι, που βλέπει μπροστά και ενώνει, εξυμνούσε τον Πρόεδρο Χριστόφια και τις προσπάθειές του για έναρξη συνομιλιών.
Στη συνέχεια επιδόθηκε σε πολιτικές γαλιφιές προς τους πολίτες, που απέρριψαν το σχέδιο Ανάν, υποβάλλοντάς τους πως δεν έχουν σχέση με μια πορεία μη λύσης και ότι αρνούνται τη διχοτόμηση. Παρατήρησε πως «τα πατριωτικά κοάσματα (...) περί ‘‘περί προετοιμασίας του εδάφους’’ και τα ηρωικά ‘‘δεν’’ θα πρέπει να αποκαλυφθούν». Απορούμε: Ποιοι... κοάζουν πατριωτικά; Γιατί ο συμπαθής βουλευτής δεν τους αποκαλύπτει; Επέμενε πως «αποτελεί εθνική αναγκαιότητα η επιτάχυνση της διαδικασίας των συνομιλιών (...) πάντοτε μέσα στα πλαίσια του πατριωτικού ρεαλισμού». Τι εννοεί με τον «πατριωτικό ρεαλισμό»; Ποια είναι τα πλαίσια και τα όριά του; Ποιες είναι οι παράμετροί του; Μήπως εννοεί το άταφο πτώμα Ανάν; Ισχυρίζεται πως «η επιβράδυνση των συνομιλιών με τα διάφορα γνώριμα προσκόμματα, προς τέρψιν των κοασμάτων των ηρωικών αρνήσεων», δεν θα αποτρέψουν την κατοχή και το διαμελισμό. Στόχος του ΔΗΣΥ, λέγει, είναι η δικαίωση της Κύπρου, η επίλυση του Κυπριακού και η επανένωση.
Όταν ο κ. Γεωργίου αναφέρεται σε «πατριωτικά κοάσματα» οφείλει να είναι προσεκτικός και να μην ξεχνά πως κάποιοι άλλοι, παλαιότεροι από αυτόν, είχαν αναμέλψει πατριωτικές θέσεις. Μήπως και εκείνες ήταν... «κοάσματα»; Δηλαδή, όταν ο Γλ. Κληρίδης, π.χ. με ιερή συγκίνηση απάγγελλε συχνά τα περί «μητρός τε και πατρός τε»... κόαζε πατριωτικά; Όταν διασάλπιζε «την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω»... κόαζε πατριωτικά; Δηλαδή, το να είναι κάποιος πατριώτης, είναι αμάρτημα, είναι βδέλυγμα, είναι μίασμα; Σεβασμός, κύριε βουλευτά, προς τον ιστορικό ηγέτη του ΔΗΣΥ και προς τις στρατιές των πατριωτών συναγερμικών. Σεβασμός! Αλλά μιλά και για το Κυπριακό, ο κ. Γεωργίου. Γιατί δεν λύεται; Γιατί δεν το λύει ο Πρόεδρος λύσης, ο Δ. Χριστόφιας, που ο ΔΗΣΥ ασθμαίνων και ασμένως τον στηρίζει; Αφού ο Πρόεδρος έχει τη στήριξη σχεδόν όλων, πλην κάποιων... κοαζόντων πατριωτών, γιατί δεν θα τα καταφέρει; Γιατί δεν λειτουργεί, επιτέλους, αυτός ο περιλάλητος «πατριωτικός ρεαλισμός»; Γιατί ο ικανός Πρόεδρος του ΔΗΣΥ δεν πείθει τον φίλτατό του, υποτελή Ταλάτ, να συναινέσει σε λύση; Γιατί δεν έπεισε παλαιότερα τον Ερντογάν, όταν συναντήθηκε μαζί του;
Όλοι θέλουμε λύση, που να αντέχει στο χρόνο. Γιατί δεν επιτυγχάνεται; Επειδή, τάχα, κάποιοι... κοάζουν πατριωτικά; Όχι, βέβαια. Αυτό που δεν λέγει ούτε ο Γ. Γεωργίου ούτε ο Ν. Αναστασιάδης είναι ότι η Τουρκία απαιτεί πλήρη έλεγχο ή και κατοχή της Κύπρου. Απαιτεί υποταγή μας στις αξιώσεις της. Αφού ο Πρόεδρος Χριστόφιας, που στηρίζουν «και με τα 20 τους νύχια» δεν έχει σχέδιο Β’, σε περίπτωση ναυαγίου, γιατί ο συμπολιτευόμενος ΔΗΣΥ δεν του υποβάλλει το δικό του σχέδιο; Έχει τέτοιο σχέδιο, πέρα από τα γνωστά συνθήματα; Γιατί δεν απαιτεί αξιοποίηση της Ε.Ε.; Γιατί σιωπά για το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη; Γιατί κλειδοστόμιασε για τις ολέθριες κατολισθήσεις του Δ. Χριστόφια; Γιατί βουβάθηκε ενώπιον της βαναυσότητας του Ερντογάν, του Γκιουλ, ακόμα και του πεφιλημένου τους, «ευρωπαϊστή»(!) Ταλάτ; Γιατί σιωπά για το νέο εξευτελισμό και παραμερισμό του Εθνικού Συμβουλίου;
Γιατί ο ΔΗΣΥ δεν λέει λέξη για πολλά σκανδαλώδη, που αυτή η κυβέρνηση της «δίκαιης κοινωνίας» διαπράττει; Κεφαλαιώδης απορία: Ο ΔΗΣΥ θα συνεχίσει τη χαμηλοβλεπούσα, συνένοχη και κλακαδόρικη συμπολίτευση ή κάποια ημέρα, προσεχώς, θα ξυπνήσει και ως Αναστασιάδειος ταύρος εν υελοπωλείω θα εφορμήσει και θα αντιπολιτευθεί τον... φουστανελά Χριστόφια; Θα ζήσουμε να δούμε και αυτή τη μετάλλαξη μερίδας της ηγεσίας του ΔΗΣΥ.

«Αδειασμα» στον Γκρούεφσκι μέσω Τίτο

Το γιουγκοσλαβικό ΥΠΕΞ απαντούσε στη «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» ότι είναι νομικά αβάσιμη η διεκδίκηση των περιουσιών

Του Σταυρου Τζιμα

«Mεγάλος αριθμός προσφύγων από τη Μακεδονία του Αιγαίου εγκατέλειψε την περιουσία του στην Ελλάδα και οι ελληνικές αρχές είτε μέσω καταδικαστικών αποφάσεων είτε μέσω ειδικών διατάξεων, όπως είναι το Νομοθετικό Διάταγμα Περί Επανοικήσεως των Παραμεθόριων Περιοχών δήμευσαν την περιουσία αυτή προς όφελος του ελληνικού Δημοσίου. Ωστόσο, δεν υφίσταται νομική βάση για έγερση απαιτήσεων από την πλευρά μας και τούτο γιατί:

α) Σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες που δεν αποδέχθηκαν την υπηκοότητά μας, επ’ ουδενί δεν νομιμοποιούμαστε να εγείρουμε εν ονόματί τους τέτοιες απαιτήσεις και από θέση αρχής πρέπει να αποκλείσουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

β) Σε ό,τι φορά στους πρόσφυγες που αποδέχθηκαν την υπηκοότητά μας, με την έγερση απαιτήσεων εν ονόματί τους θα παραβιάζαμε την αρχή σύμφωνα με την οποία το κράτος δεν έχει δικαίωμα να παρέχει νομική συνδρομή στους πολίτες του για ζητήματα που έλαβαν χώρα κατά το χρονικό διάστημα που εκείνοι δεν ήταν πολίτες του…».

Καθώς η ηγεσία της ΠΓΔΜ κατέστησε από τις αρχές της εβδομάδας με ψήφισμα της Βουλής επίσημη πολιτική των Σκοπίων τη διεκδίκηση περιουσιών στην Ελλάδα, προσφύγων που στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου κατέφυγαν στη γείτονα, επίσημα γιουγκοσλαβικά έγγραφα, όπως το προαναφερόμενο, που έρχονται στο φως από τα αρχεία του Βελιγραδίου, αποκαλύπτουν ότι από εκείνη την εποχή ακόμη η Γιουγκοσλαβία θεωρούσε ότι δεν υπάρχει νομική βάση για έγερση τέτοιων απαιτήσεων.

Γνωμάτευση

Καταλήγοντας, η παραπάνω γνωμάτευση του Νομικού Συμβουλίου του ΥΠΕΞ προς την κυβέρνηση της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» που συμπεριλαμβάνεται στο υπό έκδοση βιβλίο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδων με τίτλο «Το Μακεδονικό στα Ξένα Αρχεία-απόρρητα έγγραφα Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας (1950-1967)», της συνιστά «να προσεγγίσουμε το ζήτημα αυτό πρωτίστως από πολιτική και όχι νομική σκοπιά επισημαίνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο με το να θέσουμε το θέμα της αποζημίωσης για την περιουσία τους θα σήμαινε ταυτόχρονα ότι έχουμε αποδεχθεί ότι αυτοί θα παραμείνουν σ’ εμάς και στην περίπτωση αυτή δεν αποκλείεται οι Ελληνες να αποδεχθούν συζήτηση για την καταβολή αποζημίωσης για την περιουσία τους και να εξαλείψουν ένα σημαντικό γι’ αυτούς ζήτημα».

Οι περιουσίες των «Αιγαιατών προσφύγων», όπως προκύπτει και από την παρέμβαση της νομικής υπηρεσίας του γιουγκοσλαβικού ΥΠΕΞ, ήταν από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 ακόμη ένα αγκάθι για τη γιουγκοσλαβική διπλωματία που αντιμετώπιζε το δίλημμα: από τη μια πλευρά θέτοντας το ζήτημα της επιστροφής των προσφύγων ακύρωνε το αίτημα για την καταβολή από το ελληνικό κράτος αποζημίωσης για τις περιουσίες τους. Από την άλλη προβάλλοντας το αίτημα των αποζημιώσεων για τα περιουσιασκά στοιχεία των «Αιγαιατών» αποδεχόταν ουσιαστικά την οριστική εγκατάστασή τους στην επικράτεια του γιουγκοσλαβικού κράτους.

Απαντώντας η κυβέρνηση των Σκοπίων σε άκρως απόρρητο έγγραφό της παραδέχθηκε τις νομικές δυσκολίες που ανέκυπτε, πλην όμως έκρινε σκόπιμη τη γιουγκοσλαβική παρέμβαση για πολιτικούς λόγους με στόχο την ακύρωση στην πράξη των μέτρων της ελληνικής κυβέρνησης που κατά την άποψή της αποσκοπούσαν στην ολοκληρωτική αφομοίωση της «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα.

Αναφέρουν μεταξύ άλλων στο εγγραφό τους προς το Βελιγράδι τα Σκόπια. «Θεωρούμε ότι το ζήτημα αυτό πρέπει να τεθεί στην ελληνική κυβέρνηση ακόμη και αν οι προσπάθειές μας δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, επειδή πρόκειται για ένα από τα συγκεκριμένα ζητήματα στο οποία μπορούμε μεταξύ άλλων να αμφισβητήσουμε σοβαρά την πεποίθηση της ελληνικής πολιτικής ότι το ζήτημα της μακεδονικής μειονότητας στην ολότητά του θα επιλυθεί όπως εκείνη επιθυμεί, απλά όταν της δοθεί ο απαραίτητος χρόνος.

Σύμφωνα με απόρρητη έκθεση των γιουγκοσλαβικών αρχών που συντάχθηκε το 1951 (DAMSPS, PA, 1951, Fascikla 29, dosije 21, signatura 419307) η προσφυγική ομάδα στη ΛΔΜ σχηματίστηκε μετά εξι αλλεπαλληλα προσφυγικά κύματα.

Προσφυγικά κύματα

- Το πρώτο κατά το διάστημα 1941-1944 όταν η περιοχή τελούσε υπό βουλγαρική κατοχή και επρόκειτο για πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Μοναστηρίου. Είχαν κατά κύριο λόγο φιλοβουλγαρικό προσανατολισμό και ήταν συνεργάτες των Γερμανών και των Βουλγάρων στη διάρκεια της Κατοχής.

- Το δεύτερο προσφυγικό κύμα τοποθετείται στα μέσα του 1944 έως τις αρχές του 1945 και επρόκειτο για αντάρτες του τάγματος Γκότση και του Πέγιοφ, αλλα και εκείνους που διέφυγαν μεσούσης της «λευκής τρομοκρατίας» στη διάρκεια του 1945.

- Το τρίτο κύμα μετοίκησε στη ΛΔΜ στα τέλη του 1946 και στις αρχές του 1947. Ηταν άτομα που κατάγονταν από την Ανατολική Μακεδονία και είχαν εγκατασταθεί στη Βουλγαρία κατά την Κατοχή ή άτομα που είχαν συναργαστεί με τις βουλγαρικές κατοχικές αρχές στην Ελλάδα και τα οποία φοβούμενα τα αντίποινα των ελληνικών ενόπλων ομάδων, είχαν ακολουθήσει τον βουλγαρικό στρατό μετά την αποχώρησή του απο την ελληνική επικράτεια και στη συνέχεια ματοίκησαν στη ΛΔΜ.

- Το τέταρτο κύμα αφορούσε στους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην ΛΔΜ κατά τα έτη 1947 και 1948, εξαιτίας των δυσμενών συνθηκών που επικρατούσαν στην Ελλάδα του εμφυλίου πολέμου.

- Στο πέμπτο κύμα προσφυγων κατατάσσονταν οι «μακεδονικής εθνότητας μαχητές του ΔΣΕ» οι οποίοι διαφώνησαν με την τακτική του ΚΚΕ και την επίθεση της Κομινφόρμ στη Γιουγκοσλαβία και αποχώρησαν από την Ελλάδα τη διετία 1948-1949.

- Το έκτο προσφυγικό κύμα αφορούσε τους μαχητές του ΔΣΕ που κατέφυγαν στη ΛΔΜ μετά τη νίκη των κυβερνητικών δυνάμεων. Στην έκθεση διευκρινίζεται ότι από τον συνολικό αριθμό των 28.595 ατόμων που κατέφυγαν σε γιουγκοσλαβικό έδαφος η συντριπτική πλειονότητα αυτών αποτελείτο από «Αιγαιάτες» και οι υπόλοιποι ήσαν Ελληνες. Ενα μεγάλο μέρος των τελευταίων, γύρω στους 4.000 αποχώρησαν απο τη γιουγκοσλαβική επικράτεια μετά τη ρήξη Τίτο-Στάλιν με αποτέλεσμα να παραμείνουν στη Γιουγκοσλαβία 24.595 πρόσφυγες.


Από την εφημερίδα << ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ >>

Να το απόρρητο Ελληνο-αμερικανικό σχέδιο για την επίλυση του θέματος του ονόματος της FYROM

Έτοιμο το τελικό σχέδιο (final solution) των Η.Π.Α. Σε ένα μήνα οι ραγδαίες εξελίξεις. Διαβάστε το τώρα, μόνο στο taxalia.
Στις 23 Σεπτεμβρίου θα παρουσιάσει η Condoleeza Rice, το τελικό σχέδιο για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων για την ονομασία της Π.Γ.Δ.Μ.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, το σχέδιο θα υποβληθεί στο συμβούλιο ασφαλείας του Ο.Η.Ε. πιθανώς για να περάσει ως ψήφισμα.
Το σχέδιο δημιουργήθηκε σε μια σειρά επαφών μεταξύ Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων (χωρίς συμμετοχή Σκοπιανών) και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2008, σε μια μυστική σύσκεψη, που έγινε στην Ουάσιγκτον, παρουσία της Κοντολίζα Ράις και της ομολόγου της Ντόρας Μπακογιάννη, καθώς και μελών του πανίσχυρου -αυτή την εποχή- ελληνικού λόμπι.
Η κυβέρνηση των Σκοπίων, δεν προσεκλήθη και το πιθανότερο είναι, να μη γνωρίζει ακόμη τίποτε από το περιεχόμενο του σχεδίου!Οι Έλληνες (βοηθούντων μερικών εκ των ισχυροτέρων γερουσιαστών των Η.Π.Α.) πέτυχαν να πείσουν τους Αμερικάνους, ότι η FYROM, είναι το αδιάλλακτο (intransigent) μέρος, το οποίο βάζει το ένα πρόβλημα μετά το άλλο, για να αποφύγει μια αντιδημοφιλή (για την κυβέρνηση της Π.Γ.Δ.Μ.) διευθέτηση του ζητήματος.
Όταν ο Γκρούεσκι κατάλαβε ότι απομονώνεται, προσπάθησε να διευρύνει τις συνομιλίες συμπεριλαμβάνοντας διμερή θέματα, που δεν αφορούν τον Ο.Η.Ε. όπως η απόδοση των περιουσιών των (δήθεν) εξόριστων Σλαβομακεδόνων, η αναγνώριση "μακεδονικής" μειονότητας μέσα στη Μακεδονία, η αναγνώριση "Μακεδονικής" ορθόδοξης εκκλησίας από την ελληνική κ.α.
Το σχέδιο έχει πέντε "πυλώνες" :
1. Η Π.Γ.Δ.Μ. θα αλλάξει το συνταγματικό όνομά της, σε "Republic of Northern Macedonia" (άλλες παραλλαγές -πονηριές!-, που δεν πρόκειται να κάνει αποδεκτές η Ελλάδα, όπως η "Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας" απορρίφθηκαν). Εκπεφρασμένη θέση της ηγεσίας των Σκοπίων βέβαια, είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να δεχθούν τέτοια λύση. Η επιθυμία των Σκοπίων, είναι να συμφωνήσουν σε μια ονομασία η οποία στην πράξη θα εκπέσει στο σκέτο "Μακεδονία". Δεν επιθυμούν το επίθετο μπροστά από το "Μακεδονία" για να μην συμπροφέρεται στον εθνικό προσδιορισμό. Π.χ. το north macedonia, θα τους κάνει "northmacedonias".
2. Στην Π.Γ.Δ.Μ. θα δοθεί μια μεταβατική περίοδος (10 ετών! λέει το σχέδιο και αυτό δεν μας αρέσει), χρόνος που απαιτείται για να τροποποιήσει το σύνταγμά της και να αλλάξει όλες τις επίσημες διμερείς συμβάσεις με διεθνείς οργανισμούς και κράτη.
3. Η Π.Γ.Δ.Μ. θα λάβει πρόσκληση να ενταχθεί άμεσα στο ΝΑΤΟ με τη νέα ονομασία.
4. Ο επιθετικός προσδιορισμός "Μακεδονικός/ή/ό" επιτρέπεται να χρησιμοποιείται και από τις δύο χώρες και για εμπορικές και για μη εμπορικές χρήσεις.
5. Οι δύο χώρες θα αποκηρύξουν κάθε εδαφική ή άλλη διεκδίκηση, που αφορά εντός της επικρατείας της άλλης χώρας (με απλά λόγια, θα διακηρύξουν ότι δεν υπάρχει ελληνική μειονότητα στο έδαφος των Σκοπίων, ούτε Βορειομακεδονική στο έδαφος της Ελλάδας, πέρα από τον αυτονόητο σεβασμό των συνόρων).
Το σχέδιο είναι Ελληνοαμερικανικής έμπνευσης, θα βρει ριζικά αντίθετη τη σημερινή ηγεσία των Σκοπίων, οπότε μην παραξενευτείται καθόλου, αν ξαναδείτε εκλογές σε δυό μήνες στα Σκόπια. Ο Γκρούεσκι είναι αναγκασμένος, να προσφύγει σε "ηρωική έξοδο". Όχι ότι θα αρέσει στους Έλληνες βέβαια!
Οψόμεθα εις Φιλίππους, που έλεγε κι ένας Μακεδόνας।

Αναρτήθηκε από taxalia! στις Τρίτη, Αύγουστος 26, 2008

http://taxalia.blogspot.com/

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ

Με μεγάλη επιτυχία διοργανώθηκε στο όρος Τρόοδος η καλοκαιρινή Εθνικιστική κατασκήνωση .
Την φετινή εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους Ευρωπαίοι συναγωνιστές από την Σουηδία , την Γερμανία , την Ιταλία και την Ρουμανία.
Μέσα στην μαγευτική φύση του Τροόδους διεξήχθησαν πεζοπορείες , αναβάσεις και καταβάσεις σε βράχους με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας , αγώνες πολεμικών τεχνών ενώ το βράδυ , όλοι ανεξαιρέτως τίμησαν την παραδοσιακή κυπριακή σούβλα .
Παράλληλα δόθηκε η ευκαιρία σε όλους να ανταλλάξουν απόψεις γιά το μέλλον της Ευρώπης αλλά και της Κύπρου που αποτελεί το τελευταίο Ευρωπα΄ι΄κό σύνορο.
Η κατασκήνωση έγινε κυριολεκτικά κάτω από την μύτη του κράτους του Χριστόφια το οποίο με κάθε τρόπο ήθελε να αποφύγει την συγκέντρωση των Κυπρίων , Ελλαδιτών και Ευρωπαίων Εθνικιστών.
Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι με πρωτοβουλία της κομμουνιστικής νεολαίας της ΕΔΟΝ , είχε δοθεί συνέντευξη τύπου στις αρχές του καλοκαιριού όπου με την συμμετοχή των νεολαιών του Δημοκρατικού Συναγερμού , του ΔΗ.ΚΟ , της ΕΔΕΚ και του Ευρωπα΄ι΄κού κόμματος , είχε ζητηθεί η απαγόρευση της Εθνικιστικής κατασκήνωσης .

Εμείς αποδείξαμε , με την άρτια οργάνωσή μας , ότι ούτε από απειλές επηρεαζόμαστε ,ούτε μπορεί το οποιοδήποτε κόμμα της συμφοράς να σταθεί εμπόδιο στον αγώνα μας , γιά μία Κύπρο Ελεύθερη και Ελληνική.