"Αθάνατος ο Σμηναγός Κώστας Ηλιάκης" - 6 χρόνια μετά

"Αθάνατος ο Σμηναγός Κώστας Ηλιάκης. Φυλάει για πάντα τους ουρανούς της Ελλάδος", έγραψε στο twitter ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος σήμερα το πρωί αποτίοντας φόρο τιμής στον ήρωα πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας που έχασε την ζωή του στις 23 Μαϊου του 2006 σε αερομαχία ελληνικών με τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη ανοικτά της Καρπάθου.

Λίγο πριν από την μία το μεσημέρι της 23ης Μαϊου του 2006, δύο ελληνικά F-16 απογειώνονταν από την βάση της Σούδας με αποστολή την αναγνώριση έξι τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών που είχαν εισβάλλει στο FIR Αθηνών και κατευθύνονταν προς την Κρήτη.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΔΥΟ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΥΡΑ. ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ "ΣΤΟΧΟ"

ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ "ΣΤΟΧΟΥ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΔΥΟ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΕΡΟΜΑΧΙΑ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ Ο ΗΛΙΑΚΗΣ



ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ Ο ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ ΟΜΩΣ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΓΚΡΙΤΟΙ...

ΑΠ' ΤΟΝ "ΣΤΟΧΟ" ΤΗΣ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Την απόλυτη διακαίωση του "Στόχου" για την κατάριψη δύο τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών στην αερομαχία του Μαϊου του 2006, όταν δολοφονήθηκε ο Ηλιάκης, φέρνει δια της πλαγίας ένας εκ των εμπλεκομένων τούρκων πιλότων. Η είδηση μεταφέρετε κυρίως στο διαδίκτυο με την υπογραφή του Κώστα Χαρδαβέλα, συνοδευόμενη από τυμπανοκρουσίες αποκλειστικότητας, αλλά παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο που σχεδόν απαλλάσει την τουρκική πλευρά από τις ευθύνες της.
Διαβάστε πρώτα προσεκτικά τι καταθέτει ο τούρκος πιλότος στο τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης... «Ζήτησα από τον Ηλιάκη να απομακρυνθεί από τον σχηματισμό μας, ενώ με κατάλληλο ελιγμό τον εγκλωβίζω στο δικό μου σύστημα ραντάρ των πυραύλων μου. Ο ένας πιλότος δεν έφυγε, συνεννοήθηκα με το συμπολεμιστή μου στο δεύτερο αεροπλάνο και αντιμετώπισα την κατάσταση με εκτόξευση πυραύλου. Ο άλλος Έλληνας πιλότος εξαπέλυσε και αυτός έναν πύραυλο και βρήκε τον συνάδελφό μου χειριστή στο RF-4 στο φτερό και τον κατέρριψε».
Όμως ο τούρκος πιλότος λέει ΨΕΜΜΑΤΑ για τον τρόπο που καταρρίφθηκε ο Ηλιάκης κι αυτό γιατι η πρακτική κατάρριψης που ακολούθησε (θα την διαβάσετε παρακάτω) επισύρει ιδαίτερα ατιμωτικές ευθύνες στον ίδιο και την χώρα του και μάλιστα από επίσημα διεθνή φόρα. Λέει όμως αλήθεια για την κατάρριψη του τουρκικού φωτογραφικού "φάντομ" (RF-4) του δεύτερου δηλαδή τουρκικού πολεμικού αεροσκάφους που κατέπεσε, ενώ εως τώρα επίσημα όλοι γνωρίζουν μόνο για την πτώση ενός τουρκικού f-16, του αρεσκάφους δηλαδή που συγκρούστηκε με τον Ηλιακή. Όλοι εκτός από τον "Στόχο" και τους αναγνώστες του που ήξεραν από την πρώτη στιγμή την αλήθεια. Την επομένη της εμπλοκής κι ενώ ακόμη δεν είχε γίνει γνωστό το όνομα του νεκρού πιλότου μας και δεν είχε ανευρεθεί οτιδήποτε σχετικά με αυτόν ο "Στόχος" ξεκαθαρίζει και γράφει με πληροφόρηση από το σημείο των ερευνών και από την 115 ΠΜ της Κρήτης.

"Στόχος" 25 Μαϊου 2006 - Αρ.Φ. 235

Το τουρκικό κατασκοπευτικό φάντομ απογειώθηκε μαζί με άλλα δύο τουρκικά f-16 που το συνόδευαν από την τουρκική στρατιωτική βάση Νταλαμάν στα παράλια της κατεχόμενης Μικράς Ασίας, απέναντι σχεδόν από την Ρόδο λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι. Ο σχηματισμός των τουρκικών αεροπλάνων στην πορεία του δεν παραβίασε απλά τον FIR Αθηνών και τον Εθνικό εναέριο χώρο μας, αλλά κατευθύνθηκε νότια και πάνω από την Κρήτη ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΙΚΩΝ S300. Από την Σούδα απογειώνονται αμέσως δύο Ελληνικά F-16 που προλαβαίνουν στον αέρα και λίγο πριν την Κάρπαθο τον τουρκικό σχηματισμό των τριών αεροσκαφών που επέστρεφαν μετά την αποστολή τους στην βάση τους. Ο πιλότος του ενός Ελληνικού F-16 (που αγνοείται έως και την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές) πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής το τουρκικό κατασκοπευτικό φάντομ, για να καταγράψει τους αριθμούς του και να διαπιστώσει (με οπτική επαφή) το είδος των κατασκοπευτικών μηχανημάτων που φέρει στην κοιλία του το τουρκικό αεροσκάφος.

Η εμπλοκή των 5 αεροσκαφών

Σε απόσταση ασφαλείας και πίσω από τα 4 αεροσκάφη (τα τρία τουρκικά και το ελληνικό f-16 που τα έχει προσεγγίσει) βρίσκεται το δεύτερο Ελληνικό f-16 που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα έτοιμο ανά πάσα στιγμή επέμβει. Σε αυτήν ακριβώς την χρονική στιγμή ένας εκ των δύο τούρκων πιλότων του F16 προσεγγίζει ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ το ελληνικό αεροσκάφος και με την άκρη του φτερού του ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΩΣ ΚΑΜΙΚΑΖΙ τσακίζει τον θάλαμο του f-16 προκαλώντας ακαριαίο θάνατο στον ήρωα πιλότο μας, αλλά και την αστάθεια του δικού του αεροπλάνου το οποίο αναγκάζεται να εγκαταλείψει και το οποίο δεν εκρήγνυται αλλά καταπέφτει στη θάλασσα σχεδόν ανέπαφο. Εκεί ακριβώς προκαλείται και η πρώτη από τις δύο εκρήξεις που αναφέρει ο Αιγύπτιος πιλότος από το πολιτικό αεροσκάφος που βρισκόταν στην περιοχή. Ο δεύτερος πιλότος του ελληνικού f-16, δεν παραμένει απαθής μπροστά στην εξέλιξη και βλέποντας την επιθετική ενέργεια των τούρκων, καταδιώκει και ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΥΡ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ το τουρκικό φάντομ (αυτή είναι η δεύτερη έκρηξη που ομολογεί ο Αιγύπτιος πιλότος). Αμέσως μετά καταδιώκει και το τρίτο τουρκικό αεροσκάφος (το δεύτερο f16) το οποίο εγκαταλείπει άρον- άρον το πεδίο της μάχης και κρύβεται στην τουρκική ενδοχώρα. Ο Έλληνας πιλότος επιστρέφει στην βάση του ενώ την ίδια ώρα οι τούρκοι που ξέρουν τι ακριβώς έχει συμβεί, απογειώνουν από την ίδια τουρκική βάση που απογειώθηκαν τα πρώτα τουρκικά, άλλα τρία F-16, τα οποία όμως ποτέ δεν έφθασαν στο Αιγαίο αφού ανακλήθηκαν τάχιστα μετά από πολιτική παρέμβαση, αλλά και την προειδοποίηση Χηνοφώτη στον τούρκο ομόλογο του πως και αυτά θα καταρριφθούν.


Εξαφανίστηκε το φάντομ από τα ΜΜΕ


Η παραπάνω περιγραφή των γεγονότων εξηγεί και καλύπτει δεκάδες κενά από αυτά που αφήνουν οι περιγραφές των κατευθυνόμενων ΜΜΕ. Πέρα το γεγονός της εξαφάνισης του τουρκικού φάντομ από την επικαιρότητα (αναφερόταν μόνο κατά τις πρώτες ώρες μετάδοσης «ειδήσεων») εξηγεί και την συμπεριφορά του τούρκου πιλότου που έδρασε (για άλλη μια φορά θα το πούμε ως καμικάζι) πάνω από τα νερά του Αιγαίου μας. Ο τούρκος πιλότος που διεσώθη, βρισκόταν με διαταγή από τους ανωτέρους του σε ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, αφού μόνο ως τέτοια θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η επιχείρηση αεροφωτογράφισης των Ελληνικών S300 πάνω από την Κρήτη. Γι αυτό τον λόγο άλλωστε έφερε μαζί του ατομικό οπλισμό που δεν δίστασε να τον χρησιμοποιήσει όταν θεώρησε αναγκαίο και ασφαλώς γι αυτόν τον λόγο ξεκίνησε τα καουμποϊλίκια απέναντι στο Ελληνικό F16 που είχε προσεγγίσει το τουρκικό κατασκοπευτικό. Όλες οι ενέργειες του τούρκου δολοφόνου ήταν υπαγορευμένες βάση σχεδίου που είχε καταστρωθεί στο τουρκικό επιτελείο.
Αυτά γράφαμε τότε... ενώ τις επόμενες εβδομάδες συμπληρώναμε και διορθώναμε λεπτομέρειες που ολοκληρώνουν την ιστορία μιας αερομαχίας που συνεχίστηκε αμέσως μετά την πρώτη εμπλοκή των 5 μαχητικών. Για τον τρόπο που παραδόθηκε στους τούρκους ενας από τους πιλότους του "φαντομ" (που στην αρχή θεωρούσαμε νεκρό) ο οποίος κρατούνταν στην 115 ΠΜ και για τον εγκλοβισμό και την καθήλωση στο έδαφος ολόκληρης της τουρκικής αεροπορίας με αποτέλεσμα τα ελληνικά μιραζ και F-16 να εκτελούν χαμηλές πτήσεις πάνω από την Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, επανερχόμαστε στο επόμενο φύλλο του "Στόχου". Εκεί θα αναλύσουμε και το γιατί τα πουλημένα ΜΜΕ κατ΄ εντολήν του καθεστώτος κράτησαν κρυφή αυτήν την ιστορία.

"ΣΤΟΧΟΣ"

ΓΡΑΜΜΑ ΕΛΛΗΝΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ

Το παρακάτω μήνυμα έφτασε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο. Δεν γνωρίζουμε την ιστοσελίδα που πρωτοδημοσιεύθηκε . Το παραθέτουμε αυτούσιο στους αναγνώστες του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ .


Γράφει ένας Έλληνας Αξιωματικός, που λοιδωρείται δεκαετίες τώρα από απάτριδες 'δημοσιογράφους' και 'προοδευτικούς διανοούμενους', μόνο και μόνο επειδή ήταν απέναντί τους όταν οι ομοϊδεάτες τους έστρεψαν τα όπλα εναντίον της πατρίδας και επειδή κάποιοι αξιωματικοί προδότες του όρκους τους κατέλυσαν τη Δημοκρατία. Ας τον διαβάσουμε και άς ακούσουμε την κραυγή του.

Αν μη τί άλλο, σε μια εποχή που ανθεί η φιλολογία για το αν γεννιέσαι ή γίνεσαι Έλληνας, αυτός ξέρει να πεθαίνει σαν Έλληνας

"Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός. Μπήκα στις Ένοπλες Δυνάμεις σχεδόν 17 χρονών. Δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα γιατί διάβαζα σαν σκυλί για να περάσω τις Πανελλήνιες, ήμουν αθλητικός και πέρασα τα αθλητικά τεστ εύκολα, κι ήμουν συνειδητοποιημένος κι έξυπνος αρκετά για να περάσω τα ψυχολογικά τεστ στα οποία υποβλήθηκα. Μα ένα πράγμα με δυσκόλεψε τότε. Πώς να καταφέρω να πείσω τον πατέρα μου να υπογράψει για να μπω στη Σχολή ? Πώς να καταφέρω να του κρύψω ότι από τους 80 που τελικά θα μπαίναμε στη Σχολή, στατιστικά οι 11 δεν θα ζούσαν μετά από μια 15ετία ! Σήμερα είμαι σχεδόν 40. Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ' όπου με στέλνεις.Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις.


Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ' την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ' ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ' την αρμύρα να βγάζω απ' τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ' ακρονήσια. Αχ αυτά τα μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν. Σ' απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου. Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ' τα ουράνια, ούτε όταν μ' ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη νύχτα μεσ' στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου. Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου.


Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί. Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι.Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα.Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακριά για να μ' αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα. Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις "καραβανά" και "μπάτσο" και "ταβλαδόρο". Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι. Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος.Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα. Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά. Μου λες ότι μ' έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει.Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου, λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα; Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία.Μου 'χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ' όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου: Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα. Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία.Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σιαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο.Γιατί εγώ το ξέρω καλά. Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας."