Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: “Δεν ντρέπομαι για τίποτε!”

Πολυέλεο και φιλεύσπλαχνο το σύστημα των ΜΜΕ, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες δίνουν πρόθυμα βήμα στον κάθε ανύπαρκτο πολιτικά και η προθυμία τους αυτή είναι ανεξάντλητη όταν αυτοί που παρουσιάζουν και προβάλουν υβρίζουν την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αντίθετα για το κίνημά μας παραβιάζουν το Σύνταγμα και τον Νόμο και μας έχουν κυριολεκτικά αποκλείσει. Απέναντι στον αποκλεισμό αυτό δίνουμε την μάχη σε δρόμους και σε πλατείες. Σε κάθε ευκαιρία σπάμε την συνωμοσία της σιωπής και είναι μεγάλο ψέμα ότι εμείς δεν θέλουμε να παρουσιαζόμαστε στα ΜΜΕ. Το αντίθετο συμβαίνει!

ΑΙΝΩ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Η δύναμη του Ελληνισμού και αυτό που τον κάνει να στέκεται όρθιος μέσα στον χρόνο είναι οι αξίες, τα ήθη, ο πολιτισμός που πρεσβεύει, μα πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι που διατηρούν αναλλοίωτα αυτά τα στοιχεία.

Η Ελλάδα σε αμερικανορωσικές συμπληγάδες

Του Γιάννη Κουτσομύτη

H δικαστική υπόθεση έκδοσης του Ρώσου ιδρυτή και πρώην διαχειριστή της διαδικτυακής πλατφόρμας BTC-e Αλεξάντερ Βίνικ έχει εξελιχθεί σε σοβαρό διπλωματικό και διεθνοπολιτικό ζήτημα φέρνοντας όμως σε δύσκολη θέση την Ελλάδα που βρίσκεται στη μέση μιας αμερικανορωσικής αντιπαράθεσης, η οποία εδράζεται κυρίως στα θέματα των υποκλοπών μέσω διαδικτύου, των fake news και της παραπληροφόρησης. Οι αρχές ασφαλείας των ΗΠΑ άλλωστε κατηγορούν την Ρωσία ότι εμπλέκεται σε διαδικασίες χειραγώγησης της κοινής γνώμης μέσω Ίντερνετ καθώς και στην υποκλοπή των αρχείων του συνεδρίου του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ το 2016.\

Ινδία-Πακιστάν: Επιστροφή του στρόφαλου της Ιστορίας

Τα τελευταία γεγονότα που έχουν συμβεί σε αυτό το ρήγμα της ινδικής υποηπείρου και η μικρή μονομαχία μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών στο Κασμίρ παρά το πνεύμα χαλάρωσης που ακολούθησε, ευτυχώς, αντανακλούν μια επιστροφή στρόφαλου της Ιστορίας.

Θα έπρεπε να γίνει κατανοητή η γεωπολιτική στην περιοχή αυτή από την άποψη της διαλεκτικής μεταξύ της ανθεκτικότητας του Ισλάμ και της ροπής των μη μουσουλμανικών δυνάμεων να καταπολεμήσουν αυτή την ανθεκτικότητα. Μια τέτοια διαλεκτική βρίθει γεωστρατηγικών και πολιτικών εκτιμήσεων. 

Οι Ελληνίδες δεν χρειάζονται “παγκόσμιες ημέρες”: Είναι κάθε μέρα τιμώμενα πρόσωπα

Το Ορθόδοξο εορτολόγιο κάθε μέρα περιλαμβάνει και κάποια εορτή ενός ή περισσότερων Αγίου ή Οσίου, σύμφωνα με τις οποίες, οι Έλληνες καταλαβαίναμε, τις εποχές, ρυθμίζαμε τη ζωή μας, ξέραμε πότε αρχίζουν, η σπορά, ο θερισμός, ο τρύγος, κλπ. Π.χ. στα Νικολοβάρβαρα αρχίζαμε να καθαρίζουμε και να στολίζουμε τα σπίτια μας και να προετοιμαζόμαστε για τον ερχομό των μεγάλων εορτών της Χριστιανοσύνης. Όχι! αυτό δεν αρέσει στους θιασώτες του πολυπολιτισμού. Πρέπει να τα ξεχάσουμε αυτά! Αντί λοιπόν του εορτολογίου της Θρησκείας μας, αυτοί θέλουν να μας «στουμπώσουν» στο μυαλό και στη συνείδησή μας τις παγκόσμιες ημέρες. Κάτι πρέπει να γιορτάζουμε κάθε μέρα, τις περισσότερες φορές βέβαια κάτι επιεικώς ηλίθιο, όπως π.χ. την 1^η  Μαΐου την Παγκόσμια Ημέρα για τη Νομιμοποίηση της Κάνναβης  ή την 19^η Νοεμβρίου την Παγκόσμια Ημέρα Δημόσιας Τουαλέτας. Αλήθεια τι εκδηλώσεις να γίνονται άραγε αυτή την ημέρα;. Σύμφωνα με αυτά, οι παγκοσμιοποιητές, θέλουν να γιορτάζουμε σήμερα την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ; Όταν οι συμμορίτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ συνεργάζονταν με τον Βουλγαρικό Στρατό!

Άρθρο από την εφημερίδα «Χρυσή Αυγή»

ΣΥΜΦΩΝΟ ΚΑΡΥΔΙΩΝ ΕΔΕΣΣΗΣ

Τον Ιανουάριο του 1944 στις Καρυδιές Έδεσσας, ο Βούλγαρος εγκληματίας πολέμου Κάλτσεφ και ο Ανδρέας Τζίμας υπέγραψαν στο όνομα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (όπως οι ίδιοι αναφέρουν) και του Βουλγαρικού στρατού το εξής συμφωνητικό:

1) Αι επαρχίαι Κιλκίς Παιωνίας, Αλμωπίας, Γιαννιτσών, Εδέσσης, Αριδαίας, Φλωρίνης και Καστοριάς εκχωρούνται από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ως ζώνη δράσεως του ΣΝΟΦ.

2) Το ΣΝΟΦ έχει το δικαίωμα να επεκτείνει τη ζώνη της δράσης του και σε άλλες νοτιότερες επαρχίες ύστερα από την εξασφάλιση πλήρους κυριαρχίας στις παραπάνω επαρχίες.

3) Ο Βουλγαρικός Στρατός κατοχής της Μακεδονίας παίρνει την υποχρέωση να καταλάβει τα αστικά κέντρα της Μακεδονίας υστέρα από την αποχώρηση των Γερμανών και την παράδοση τούτων εις τας αρχάς του ΕΑΜ.

ΑΝΑΛΥΣΗ: Η προϊστορία της αντιπαράθεσης Νέου Δελχί-Ισλαμαμπάντ

Γιατί η Ινδία και το Πακιστάν μισούν τόσο πολύ ο ένας τον άλλον; Αν θέλουμε να εντοπίσουμε την απαρχή αυτού του μίσους, τότε θα πρέπει να ταξιδεύσουμε πίσω στα μεσάνυχτα της 14ης Αυγούστου 1947, οπόταν και ξεκίνησε η σύγκρουση.
Ήταν τότε, στα χρόνια που ακολούθησαν τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε εξαντλημένη από τη μακρά σύρραξη η βρετανική αυτοκρατορία έπρεπε να αποφασίσει γρήγορα τι επέπρωτο να κάνει με την τεράστια ινδική αυτοκρατορία της, της οποίας ο πληθυσμός γίνονταν ολοένα και πιο ανήσυχος, πολιτικά δραστήριος και όλο και πιο δύσκολο να ελεγχθεί. Το ινδικό Κόμμα του Κογκρέσου, με επικεφαλής τον Μαχάτμα Γκάντι, ζητούσε επίμονα τη δημιουργία ενός μεγάλου ομοσπονδιακού κράτους που θα περιλαμβάνει όλη την έκταση της Ινδίας, ενώ ο ηγέτης της Μουσουλμανικής Ένωσης (Λίγκας), Μοχάμαντ Άλι Τζίνα, αξίωνε να αποσπασθεί το 30% του ινδικού εδάφους για να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο μουσουλμανικό κράτος, προκειμένου να προφυλαχθεί η θρησκευτική μειονότητα από οποιαδήποτε καταπίεση από την ινδουιστική πλειοψηφία.