13 Οκτωβρίου 1904: Περνά στο πάνθεον των Ηρώων ο Παύλος Μελάς - Ο Ελευθερωτής της Μακεδονίας

Όσο ευφάνταστα μπορεί κανείς να σκεφτεί πώς θα ήταν η Ελλάδα χωρίς την πρόωρη απώλεια του Ίωνα Δραγούμη το 1920, άλλο τόσο ευφάνταστα αναρωτιέται πώς θα ήταν αν ο Παύλος Μελάς δεν είχε σκοτωθεί τόσο νωρίς. Το ότι και τα δύο αυτά πολύ σημαντικά πρόσωπα της νεώτερης ιστορίας μας είχαν συγγενικό δεσμό και ταυτότητα σκέψεων και ενεργειών μπορεί να είναι μια απλή συγκυρία ή μπορεί και να οφείλεται μέσα στην ατμόσφαιρα που ανατράφηκαν…     

Εκατόν δέκα χρόνια συμπληρώνονται αυτόν τον μήνα από τον θάνατο του Παύλου Μελά. Λίγο έως πολύ όλοι γνωρίζουμε τον πατριωτισμό και τη θυσία του για να εξασφαλισθεί η ελληνικότητα της Μακεδονίας. Ένας νεαρός και ενθουσιώδης αξιωματικός που εγκατέλειψε την ηρεμία της υπηρεσίας και τη γαλήνη ενός μεγαλοαστικού αθηναϊκού σπιτιού για να πιάσει το καριοφίλι και κάτω από την  προστασία μιας μάλλινης κάπας να πρωταγωνιστήσει σ’ έναν εντελώς  αβέβαιο αγώνα.

Εκατοντάδες Εθνικιστές στην εκδήλωση Τιμής και Μνήμης της Χρυσής Αυγής για τον Παύλο Μελά

Εκατοντάδες εθνικιστές έδωσαν δυναμικό παρόν στην Τελετή Τιμής και Μνήμης για τον Παύλο Μελά, υπό την διοργάνωση του Μετώπου Νεολαίας της Χρυσής Αυγής.

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

Παύλος Μελάς: Δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και τον τόπον μου
Η παιδική και η εφηβική ηλικία του Παύλου Μελά

Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1870 στην Μασσαλία της Γαλλίας. Πατέρας του ήταν Μιχαήλ Γ. Μελάς (1833-1897) και μητέρα του η Ελένη, το γένος Βουτσινά, κόρη γνωστού Κεφαλλονίτη εμπόρου από την Οδησσό.
Ο Παύλος Μελάς κατάγεται από τη μεγάλη και ιστορική οικογένεια των Μελάδων της Ηπείρου, με ρίζες που φθάνουν ως την Κωνσταντινούπολη (πριν την Άλωση), ανάμεσα στις πιο ισχυρές στρατιωτικές και πολιτικές οικογένειες του Βυζαντίου, των Κεφαλάδων ή κατά άλλους των Μελανιάδων (λόγω του χαρακτηριστικού μελαμψού χρώματος του προσώπου τους), ενώ κατά άλλους των Στρατηγόπουλων 1.
Ο πατέρας του Παύλου, στη Μασσαλία, ασχολήθηκε με το εμπόριο και απόκτησε σημαντική περιουσία μεγάλο μέρος της οποίας, σύμφωνα με την παράδοση της οικογένειάς του, διέθεσε για εθνικούς και για κοινωνικούς σκοπούς. Δραστήρια κοινωνικά και εθνικά ήταν και η μητέρα του Παύλου.

29 Μαρτίου 1870-13 Οκτωβρίου 1904: Παύλος Μελάς - Ο Ελευθερωτής της Μακεδονίας

«Δεν υπήκουσα παρά εις μιαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και τον τόπον μου»
Παύλος Μελάς

«Μακεδονικός αγώνας» ονομάστηκε ο ακήρυκτος πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων, ο οποίος κορυφώθηκε μεταξύ των ετών 1903 και 1908 στη Μακεδονία. Οι «άρπαγες» Βούλγαροι με την επεκτατική τους διάθεση επεδίωκαν να επεκτείνουν τα όρια του κράτους τους ώστε να συμπεριλάβει και την Μακεδονία, θέλοντας έτσι να επιτύχουν διέξοδο στο Αιγαίο Πέλαγος και τη Μεσόγειο Θάλασσα.

Ομιλία στην Τ.Ο. Θεσσαλονίκης για τον Μακεδονικό Αγώνα και τον θάνατο του ήρωα Παύλου Μελά

Την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012 στα γραφεία της Τ.Ο. Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε ομιλία για τον Μακεδονικό Αγώνα και τον θάνατο του ήρωα Παύλου Μελά. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης η συγκίνηση του πολυπληθούς ακροατηρίου ήταν έκδηλη, καθόσον έγινε σύγκριση της θυσίας όλων των μαρτύρων που θυσίασαν τη ζωή τους για την Ελλάδα και της σημερινής κατάντιας του νεοέλληνα που του αφαίρεσαν τα ιδανικά του μετατρέποντάς τον σε σύγχρονο ραγιά

Παύλος Μελάς 29.03.1870 – 13.10.1904

108 χρόνια από τη θυσία του

Στην ιστορία και στη μνήμη των Ελλήνων ξεχωριστή θέση κρατεί ο Πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού αγώνα ανθυπολοχαγός του πυροβολικού Παύλος Μελάς. Το πέρασμα του Παύλου Μελά από τη ζωή σημάδεψε την εποχή του, τους ανθρώπους της και άφησε ένα διαχρονικό μήνυμα  για κάθε Αληθινό Έλληνα. Ένα μήνυμα που μπορεί ξανά σήμερα να σαλπίσει το εναρκτήριο σάλπισμα.

Τιμή σε αυτούς που πρέπει

Την Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012, στις 11:00 το πρωί, στην κοινότητα Μελά του νομού Καστοριάς θα πραγματοποιηθεί επιμνημόσυνη δέηση εις μνήμην του μεγάλου Μακεδονομάχου Παύλου Μελά.
Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Παύλου Μελά και επίσκεψη στο σπίτι όπου φονεύθηκε ο ήρωας από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.

Ποίημα τοῦ Κωστή Παλαμᾶ για τον Παύλο Μελά

Παύλου Μελᾶ τὸ ὄνειρο,ἡ μόνη του μανία
ἦταν μὴ μείνῃ Βούλγαρος,μέσ' στὴ Μακεδονία.
Παῦλος Μελᾶς κὶ' ἄν πέθανε,τ'ἀδέλφια του θὰ ζήσουν
Αὐτά θὰ πολεμήσουνε,τὴ Βουλγαρία νὰ σβήσουν.
Ὁ πόθος σ'ἔστειλε νὰ πᾶς στὰ ξένα
Νὰ πᾶς στὸν πόλεμο μὲσ' τὴ φωτιά.
Νὰ σώσῃς ἀδέλφια δεδουλωμένα
Βασανισμένα ἀπό τὴ σκλαβιά,Παῦλε Μελᾶ.
Ἕνα πουλάκι ἐπέταξε ἀπό μέσ' ἀπ' τὴν Ἀθήνα
στὰ σύννεφα φτερούγισε γιὰ τὴ Μακεδονία
καὶ πῆγε καὶ πολέμησε γιὰ τὴν ἐλευθερία.
Χειμώνας πλάκωσε,σύννεφα χιόνια
Τὰ ἄνθη πετάξανε τὴ μυρωδιά,
Κὶ ἐσύ μαρτύρησες ὑπέρ πατρίδος,
Κὶ εἶσαι θαμμένος στὴν Καστοριά
Παῦλε Μελᾶ.
Ἔλθετε καὶ δώσατε μοι,εἰς τὸν τάφον μου ἐδῶ
πονεμένα μου ἀδέλφια,τελευταῖον ἀσπασμόν,
Πλησιάσατε κοντά μου προσφιλεῖς μου ἀδελφοί
Νὰ σᾶς πῶ γιὰ τὰ παιδιά μου,ἡ καρδιά μου τὶ ποθεῖ.
Ὅτι ἡ Μακεδονία μὲ ἐκάλεσε νὰ 'λθῶ καὶ ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν,ἦλθον νὰ θυσιασθῶ. Λέγετε τη Ναθαλία καὶ τὸν Μίκη τὸν μικρό καὶ τὴ μάνα τὴ γλυκεῖα,νὰ μὴν κλαίῃ δὶ' αὐτό.Κάθε μέρα με δροσίζουν,ἐδῶ πέρα τακτικά εἰς τὸν τάφον μου ἐπάνω δάκρυα Ἑλληνικά.

ΜΝΗΜΗ Παύλου Μελά – «Μη λησμονήτε ποτέ το θάνατο του Παλληκαριού…»

Στις 29 Μαρτίου του 1870, πριν 140 χρόνια, γεννιέται στην Αθήνα ο ήρωας και εθνομάρτυρας Παύλος Μελάς

«Ακούσετε Ελληνόπουλα! Τις αμαρτίες των γερόντων μας και τις δικές μας αμαρτίες, τις φορτώθηκε ο Παύλος Μελάς και παθαίνουνταν και υπόφερνε γι’ αυτές, ενώ δεν ήταν άξιος για τέτοια τιμωρία (.). Σε σας στρέφομαι, παιδιά του Ελληνισμού, αγαπημένα Ελληνόπουλα, και σας εξορκίζω -αν έχετε να ξοδέψετε ενέργεια ας είναι και μέτρια, αν έχετε να κάψετε τίποτε περισσότερο από σπίθες απλές ενθουσιασμού- μη λησμονήτε ποτέ το θάνατο του Παλληκαριού, αλλά προ πάντων μη λησμονήτε τη ζωή του, τον ενθουσιασμό του δηλαδή και τη δύναμη και την τόλμη, μη λησμονήτε και την ιδέα που για κείνη δούλεψε και υπόφερε, ούτε την πανώρια χώρα όπου εσκοτώθη, γιατί και η ιδέα εκείνη και η χώρα θέλουν πολλούς ακόμα Ήρωες». Ίων Δραγούμης, «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα»

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΜΕΛΑ

Απόψε στις 19:00 στα γραφεία του Ε.ΛΑ.Μ. στην Λεμεσό θα διεξαχθεί ομιλία με θέμα << Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ >>

Κείμενα του Παύλου Μελά, που σκοτώθηκε σαν σήμερα

Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη.
Η "επίγεια σοφία" παρουσιάζει μερικά κείμενα από επιστολές και από το ημερολόγιο του ήρωα μακεδονομάχου ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ που έπεσε υπέρ πατρίδος σαν σήμερα στις 13/10/1904
"Κάθημαι ολίγην ώραν παρά το μνήμα του.(Του πατέρα του) Αισθάνομαι την ψυχήν του πολύ κοντάν μου. Ενθυμούμαι με πόσην φωτιά αγαπούσε ...
αυτός την Πατρίδα ενθυμούμαι ότι ωρκίσθην επί του φερέτρου του να αποθάνω εν ανάγκη υπέρ αυτής... Oλαι αυταί αι σκέψεις με δίδουν θάρρος και επαναφέρουν ολίγην γαλήνην εις την ψυχήν μου διότι σκέπτομαι ότι και εάν φονευθώ θα επανεύρω την ψυχήν του αγίου εκείνου ανθρώπου."
Κείμενό του  που αναφέρεται σε μια επίσκεψή του στον τάφο του πατέρα του


"Εις τον Μίκην μου δίδω μίαν μικράν φωτογραφίαν μου και του γράφω το ρητόν του Επαμεινώνδα «Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί Πάτρις». "
Κείμενό του του που αναφέρεται στον αποχαιρετισμό του γιού του Μίκη όταν ο ίδιος έφευγε να αγωνιστεί κατά των Βουλγάρων


"Επί πολλήν ώραν έκλαυσα ουδέν άλλο δυνάμενος να συλλογισθώ ή μη μόνον την Νάταν μου τα παιδιά μου και όλους όσους αγαπώ και λατρεύω. Κατόπιν όμως εσυλλογίσθην πόσον περισσότερον εμού υποφέρουν οι δυστυχείς αδελφοί μας οι οποίοι διά του εγχειριδίου των Βουλγάρων αποχωρίζονται διά παντός από τα τέκνα των και τους γονείς των."
Κείμενό του  που αναφέρεται στον αποχαιρετισμό της οικογένειας του μετά από μια σύντομη επίσκεψη πριν ξαναφύγει για το μέτωπο


ΠΗΓΗ: Κείμενα της ΠEPΣEΦONHΣ Γ.KΑPΑMΠΑTH Επιστημονικής Συνερ/δος του Κέντρου Eρευνας Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης


Iδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα


Από την ιστοσελίδα ΤΑ ΧΑΛΙΑ

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ, ΓΕΥΓΕΛΗ, ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ο "ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΜΕΛΑ

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος συνεπής ως προς τις υποχρεώσεις του έναντι του Έθνους και της ιστορίας, μέσω του παρόντος δελτίου τύπου, τιμά τη μνήμη ενός εκ των κορυφαίων ηρώων του γένους, του Παύλου Μελά.
Ο Παύλος Μελάς, αυτός ο οραματιστής της Μεγάλης Ιδέας δε δίστασε στιγμή να αγωνιστεί για την πατρίδα του. Δε δίστασε στιγμή να αρπάξει το τουφέκι του και να ανηφορίσει στα χιονισμένα βουνά της Μακεδονίας μας, για να ελευθερώσει τα σκλαβωμένα χώματά της από τους βάρβαρους και άνανδρους κομιτατζήδες. Τα χωριά της Μακεδονίας δεινοπαθούσαν υπό το σλαβικό ζυγό, ενώ οι σωρείες των εγκλημάτων έμεναν επί χρόνια ατιμώρητες. Λιγοστοί ήταν εκείνοι που στην ελέυθερη Ελλάδα πονούσαν πραγματικά για τα δεινά των συμπατριωτών τους. Λίγοι και τότε, λίγοι και τώρα. Ραγιάδες και τότε βολεμένοι στην καλοπέραση, στις θέσεις και στους τίτλους, ραγιάδες και τώρα ταπεινοί κι απάτριδες. Μέχρι που κάποια φωνή ακούστηκε να λέει "Αν αγωνιστούμε για τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει".
Ήταν η φωνή του Παύλου Μελά. Ενός ανθρώπου που γεννήθηκε μέσα στα πλούτη και την πολυτέλεια και θα μπορούσε να απολαμβάνει μια άνετη ζωή, κάνοντας το κορόιδο. Κι όμως όχι. Όταν το αίμα των προγόνων σου μιλήσει στο μυαλό σου, η οικογένεια, οι φίλοι και το σπίτι σου έρχονται δεύτερα. Ο υπέρ πατρίδος Αγών, αυτό το μεγάλο ιδανικό ήταν που όπλισε το χέρι του θρυλικού Μίκη Ζέζα κι εν μέσω απειλών και κακουχιών τον έκανε να αφήσει την οικογένειά του, ορκισμένος να ποτίσει το χώμα της γης του Αλεξάνδρου με το αίμα των κομιτατζήδων. Την ώρα που η μικρή αντάρτικη ομάδα των μαχητών της νύχτας συγκεντρωνόταν για να δώσει τον όρκο της, η διαταγή ήταν μία: "Βούλγαρος όρθιος μη μείνει". Μέγας συμπαραστάτης του Παύλου Μελά, ο φλογισμένος ιεράρχης Γερμανός Καραβαγγέλης και σκορπισμένοι σε όλη τη Μακεδονία οι γενναίοι οπλαρχηγοί. Οι μάχες του αντάρτικου δύσκολες και πνιγμένες στο αίμα των κομιτατζήδων. Οι σκλάβοι σιγά σιγά ορθώνουν το γρανιτένιο τους ανάστημα, λίγο πριν το τέλος για τον ήρωα γραφεί μια παγωμένη νυχτιά στη Σάτιστα, όπου και θα πέσει νεκρός σε μια ενέδρα.
Η θυσία όμως αυτή του παληκαριού, ήταν αρκετή για να ανάψει η φλόγα του ξεσηκωμού, που αργότερα θα έκανε το γλυκό χαμόγελο της λευτεριάς, τη γαλανόλευκη σημαία μας, να κυματίσει ξανά υπερήφανη εκεί όπου οι αετοί τόλμησαν να πετάξουν.
Σήμερα σε μια Ελλάδα ξεπουλημένη στα διεθνή συμφέροντα των παγκοσμίων τοκογλύφων, που χορεύει στο ρυθμό του βολέματος και της ασυδοσίας, κάποιες μορφές μαυροντυμένες και με βλέμα αγέρωχο συγκεντρώνονται κάπου στη Μακεδονία. Τα "μυστικά του βάλτου" είναι σ' αυτούς γνωστά και τα όπλα τους βγαλμένα από άλλη εποχή. Στο μέτωπο φορούν μαύρο φέσι με το σταυρό κεντημένο κι έχουν στο στήθος την Αγιά Σοφιά. Πλάι τους παπάδες στρατολόγοι που κι αυτοί μοιάζουν με πνεύματα χαμένα στη νύχτα. Σκιές που κάνουν τα κορμιά των ζωντανών να ριγούν και το αίμα να παγώνει στη θέα τους. Περιμένουν το σύνθημα από το Μεγάλο Αρχηγό. Μια τουφεκιά σκίζει τον αέρα που λυσσομανά στο ξεροβόρι και οι ιαχές στέλνουν μηνύματα στους προσκυνημένους και στους προδότες "ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ".


ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ- ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΓΕΥΓΕΛΗ ΕΙΝΑΙ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ


ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ
 
Από τον ΣΤΟΧΟ