Η σύλληψη του Μαδούρο

 

Η παρατεταμένη πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση στη Βενεζουέλα εἰχε καταστήσει επιτακτική την ανάγκη διεθνούς παρέμβασης με γνώμονα την αποκατάσταση της νομιμότητας, της δημοκρατικής τάξης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο επίκεντρο αυτής της κρίσης βρίσκεται ο πρόεδρος της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, του οποίου η διακυβέρνηση έχει κατηγορηθεί από διεθνείς οργανισμούς και κράτη για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, καταστολή της πολιτικής αντιπολίτευσης και συστηματική υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών.

Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, έστω και με τον τρόπο που έγινε, δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως πράξη πολιτικής εκδίκησης, αλλά ως αναγκαίο βήμα λογοδοσίας. Η αρχή ότι κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου αποτελεί θεμέλιο της διεθνούς έννομης τάξης. Όταν η κρατική εξουσία ασκείται με τρόπο που οδηγεί στη φτωχοποίηση εκατομμυρίων πολιτών, στη μαζική μετανάστευση και στην καταπάτηση θεμελιωδών ελευθεριών, η διεθνής κοινότητα οφείλει να δράσει.

Ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση της Βενεζουέλας έχει και ο ρόλος των τεράστιων πετρελαϊκών της αποθεμάτων. Η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως, γεγονός που θα μπορούσε να αποτελεί μοχλό ευημερίας και ανάπτυξης για τον πληθυσμό της. Αντιθέτως, υπό τη σημερινή ηγεσία, ο φυσικός αυτός πλούτος έχει μετατραπεί σε εργαλείο πολιτικής χειραγώγησης, διαφθοράς και γεωπολιτικών συναλλαγών που δεν εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον.

Η κακοδιαχείριση των πετρελαϊκών πόρων, η κατάρρευση της κρατικής πετρελαϊκής βιομηχανίας και η έλλειψη διαφάνειας έχουν στερήσει από τον λαό της Βενεζουέλας τα οφέλη που δικαιούται. Η σύλληψη και παραπομπή του Νικολάς Μαδούρο στη δικαιοσύνη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια μεταβατική περίοδο θεσμικής ανασυγκρότησης, κατά την οποία ο ενεργειακός πλούτος της χώρας θα αξιοποιηθεί προς όφελος της κοινωνίας και όχι μιας στενής πολιτικής ελίτ.

Η διεθνής νομιμότητα, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ορθολογική διαχείριση των στρατηγικών πόρων καθιστούν τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο όχι μόνο δικαιολογημένη, αλλά και αναγκαία για το μέλλον της Βενεζουέλας και τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.

Συμπερασματικά η σύλληψη ενός από τους ελάχιστους κομμουνιστές ηγέτες ήταν επιβαλλόμενη. Ο κομμουνισμός είναι ένα στυγνό δικτατορικό καθεστώς το οποίο άφησε τραύματα στους λαούς όπου είχε εφαρμοστεί. Δεν είναι τυχαίο ότι σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης έχει απαγορευτεί η ίδρυση κομμουνιστικού κόμματος και η χρήση των συμβόλων της συγκεκριμένης ιδεολογίας.

Αντιθέτως στην Κύπρο και στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα τέτοιου είδους κόμματα τα οποία ροκανίζουν τα θεμέλια του Ελληνισμού, διακωμωδούν δια της προσκείμενης τους «υψηλής διανόησης» την θρησκεία μας και αντιτίθενται στις νέες στρατηγικές συμμαχίες που έχουν συνάψει τα δυο Ελληνικά κράτη.