Το παρ’ ημίν εμπόριο χαλκού

 

Σκέψου κάποιον που πάει να ακούσει μια ορχήστρα χάλκινων πνευστών όχι επειδή τον ενδιαφέρει η μουσική, αλλά επειδή τον ενδιαφέρει ο χαλκός». Τη φράση αυτή από τους «Διαλόγους για τον χαλκό», αν δεν κάνω λάθος, τη μεταφέρω από στήθους, με το ενδεχόμενο κάποιας λεκτικής ανακρίβειας. Ανήκει στον Μπρεχτ. Για χρόνια όταν την άκουγα πίστευα πως είναι το χαμηλότερο σκαλοπάτι του υλισμού. Πιο κάτω δεν πάει ο φανατισμός. Τον τελευταίο καιρό διεπίστωσα ότι μάλλον αποτυπώνει ρεαλιστικά την κατάσταση μιας ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας που κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Πρόκειται για τους επαγγελματίες «ανακύκλωσης χαλκού», όπως αποκάλεσε η αστυνομία όσους συνέλαβε επειδή λεηλάτησαν τμήματα του γλυπτού του Κλέαρχου Λουκόπουλου στην πλατεία Βραζιλίας, στα Ιλίσια. Δεν είναι το μόνο.

Κι'όμως υπάρχουν ευθύνες- Το δια παραλείψεως διαρκές έγκλημα.

 

Μπορεί ο πρωθυπουργός να κρύβεται πίσω από την Κλιματική Αλλαγή, αλλά η κυβέρνηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών για την καταστροφική εξέλιξη των πυρκαγιών σε Αττική, Εύβοια, Ηλεία και αλλού. Προφανώς, δεν είναι υπεύθυνη ούτε για τον καύσωνα, ούτε για την εκδήλωση των πυρκαγιών. Η ευθύνη της, όπως κάθε κυβέρνησης σε τέτοιες περιπτώσεις, αφορά λάθος χειρισμούς και εγκληματικές παραλείψεις αναφορικά με την έγκαιρη προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού για την αντιμετώπιση των αναμενόμενων θερινών πυρκαγιών. Μιλάμε, λοιπόν, ότι στην πυρόσβεση διαπράττεται δια παραλείψεως διαρκές έγκλημα.

Εθνικισμός στη πράξη, Εθνικισμός στα βουνά της Κύπρου

Τις τελευταίες ημέρες το νησί της Κύπρου συνταράχτηκε από τις πυρκαγιές που είχαν ως αποτέλεσμα να κάψουν μεγάλα εκτάρια δασικής γης στα βουνά της Κύπρου. Στα ίδια βουνά που ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής μαζί με τα παιδιά του έστησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα αντάρτικα στην παγκόσμια ιστορία, σήμερα κάποιες δεκαετίες αργότερα έγιναν όλα στάχτη.

Αν ήταν πριν τις εκλογές… Μαρτυρία Εθελοντή στην Εφ. "Σημερινή": "Μόνο το ΕΛΑΜ ήταν εδώ!"

Ένας εθελοντής, κάτοικος των Κανναβιών, ο οποίος παλεύει με τη λαίλαπα εδώ και τρεις μέρες, εξαντλημένος μας λέγει ότι ήταν πολύ μεγαλύτερη η ανταπόκριση των εθελοντών απ’ ό,τι δηλώνουν οι Αρχές, καθώς χιλιάδες άνθρωποι ήρθαν στο μέτωπο για να βοηθήσουν και οι περισσότεροι δεν εγγράφηκαν στα κέντρα για να μη σπαταλούν χρόνο.