Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Σ’ ΕΝΑ ΦΙΛΟ

Από το αναρτημένο άρθρο του φίλου του  Κωστάκη Ορφανού στη ίδια ιστοσελίδα της περασμένης Δευτέρας 9ης  Ιουνίου με   θέμα  « μπορούμε να  επανεκκινήσουμε τη οικονομία;»  Πολύ προβληματισμένος και ιδιαίτερα πληγωμένος και στεναχωρε μένος ως και  απογοητευμένος  για  το  μέλλον αυτού  του  δύσμοιρου  Τόπου  που υποφέρει,  όχι από ξένα χέρια αλλά από  τα ίδια τα δικά μας,  των  πολιτικάντηδων μας,  που προεκλογικά  ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΑΝ... με το σλόγκαν ότι η κρίση θέλει ηγέ τη, και ο Λαουτσίκος  εμπιστεύθηκε και τίμησε δια της ψήφου του τον... ηγέτη και τον εξέλεξε με μεγάλη διαφορά έναντι των δύο ανθυποψηφίων του, δεσμεύσεις ότι  εγώ ο Νίκος ο Αναστασιάδης δεσμεύομαι ότι... ΔΕΝ θα  κάνω κούρεμα,  όχι στο μνημόνιο, όχι  επαναφορά του  σχεδίου Ανάν  και άλλες πολλές  δεσμεύσεις  που ο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας  δεν Τίμησε  τους λόγους του, όπως  λέμε τακτικά   ο λόος του Αδρώπου. 


 Δεν αρκούν  αυτά,  μας  έφερε  από τη  Γερμανία  την  σιδηρά κυρία  Αγκελα Μέρκελ με  καμπόση  συνοδεία για  να  μας  εντυπωσιάσουν  και  ο πρόεδρος μας δεσμεύτηκε ότι, οι φίλοι μας θα μας βοηθήσουν... και τελικά είδαμε και τα μούτρα τους και τα χαΐρκα τους και τις πράξεις τους και τις  φιλίες τους!!

Αξίζει να σχολιάσω τα λόγια της μητέρας του φίλου του Κωστάκη,  μιάς  αγράμμα της  γριάς  από το χωριό,   γιέ  μου,  τούτοι  θέλουν  να  ξεκινήσουν  το αυτοκίνητο χωρίς  να  έχει μέσα πεζίνα.  Είναι  λόγια πολύ σοφά  και  συνάμα  παραδειγματικά   βγαλμένα  μέσα από τη ψυχή της και πρέπει να τα λάβουμε όλοι πολύ σοβαρά υπ’ όψιν και να τα εμπεδώσουμε στο μυαλό μας.
Εγώ  απαντώ  ΝΑΙ   στο φίλο τον  Κωστάκη,  μπορούμε να  επανεκκινήσουμε  την οικονομία μας,  αλλά αφού δεν έχει βενζίνη το αυτοκίνητο; Πως θα ξεκινήσει;
 Με άλλα λόγια, δεν θέλουν οι συναποφασίζοντες του  ΔΗΣΑΚΕΛ  και  του ΔΗΚΟ αφού έχουν οδηγίες  από  τα αφεντικά τους,  τους Αγγλοαμερικανότουρκους  και ο απατημένος λαουτσίκος  μας ας  πεινά, ας  τον  ξεσπιτώνουν  οι τράπεζες,  ας  αυτο κτονούν, ας πηγαίνουν στα κοινωνικά παντοπωλεία για ένα  ξεροψούμι και κάποιοι άλλοι ας πηγαίνουν οικογενειακώς στα συσσίτια για ένα πιάτο φαγητό.
Και εξηγούμαι γιατί  ΝΑΙ  μπορούμε να επανεκκινήσουμε τη οικονομία μας και να περάσουμε  στη  ανάπτυξη, να  διώξουμε τη ΤΡΟΙΚΑ – ΚΑΡΚΙΝΟΣ που  τρώει τα   σωτικά μας, τους τοκογλύφους της Ευρώπης που μας  υποσχέθηκαν  βοήθεια  καλά
που δεν μας είπαν, είστε αδέλφια μας.
Τρεις χρυσές περιπτώσεις λοιπόν να αποφεύγαμε το μνημόνιο.
περίπτωση πρώτη
Θυμούμαστε  όλοι πολύ καλά ότι, είχαμε τρεις προτάσεις να προπωλήσουμε μετοχές του φυσικού αερίου από τις εταιρείες gas prom την eni και από τη ΚΙΝΑ.
περίπτωση δεύτερη
Ο κ. Κασίνης προσληφθείς από τη κυβέρνηση μας ως ειδικός επιστήμονας για τους υδρογονάνθρακες κατόπιν μελετών εισηγήθη στον κ. Αναστασιάδη να προχωρήσει σε γεώτρηση σε συγκεκριμένο σημείο και σε δύο-τρεις μήνες, θα άρχιζε η πώληση πετρελαίου  στο σημείο  που θα ήταν εγκαταστημένη η πλατφόρμα όπου θα φορτώνετο το πετρέλαιο κατ’ ευθείαν στα δεξαμενόπλοια.

περίπτωση τρίτη
Προσφυγή στα διεθνή χρηματιστήρια για πώληση μετοχών του φυσικού  αερίου.

Σε παλαιότερο μου άρθρο έγραψα ότι το φυσικό αέριο και τα πετρέλαια,  ο  κ. Αναστασιάδης θα τα διαπραγματευτεί με τους τούρκους  στη  λύση του Κυπριακού, ως δώρα προς αυτούς.   Ούτω και γίνεται!!
Με τις πιο πάνω προτάσεις εάν η κυβέρνηση θα προχωρούσε η Κύπρος θα έμπαινε
αμέσως στη ανάπτυξη και στη πρόοδο, δεν θα είχαμε ανεργία, ούτε μετανάστευση
του Λαού μας,  αποκοπές   μισθών  και  συντάξεων,  ξεπούλημα  των ημικρατικών οργανισμών ούτε μνημόνιο, συσσίτια και κοινωνικά παντοπωλεία.
Ο  Ελληνοκύπριοι  είναι Υπερήφανος  και  εργατικός  Λαός και δεν σκύβει ποτέ το
κεφάλι και να κάνει  τεμενά  στους  τουρκαλλάδες.   Ομως  οι  πολιτικάντηδες  μας  κυβερνώντες και κάποιοι άλλοι υποστηρικτές τους  και...σκύβουν το κεφάλι και ... τεμενάδες  κάνουν και... έβετ  εφέντημ  (μάλιστα αφεντικά)  λένε  με  τα δώρα στα χέρια. Πιστεύω ότι ο Λαός μας έχει και κρίση και μυαλό και αντίληψη.  
Κάποιοι λοιπόν υποστηρικτές τους και φίλοι τους ας το καταλάβουν ότι ο Λαός γονάτισε οικονομικά.  Πού  μας  πάτε  επί τέλους κύριοι κυβερνώντες;

Α. Κακουλλής   


Δεν υπάρχουν σχόλια: